پایگاه خبری کانال نفت

توقف جریان نفت در خط لوله «شرق به غرب» و افزایش نفوذ انصارالله در باب‌المندب، عربستان را با یک بحران امنیتی مواجه کرده است. علی‌اکبر اسدی، کارشناس مسائل خاورمیانه، در گفت‌وگو با «نفت ما» معتقد است که هراس ریاض از گسترش جنگ، ریشه در بی‌اعتمادی به «پیمان مکه» و تردید درباره حمایت عملیاتی متحدانش دارد؛ به‌گونه‌ای که حتی ورود آمریکا، پاکستان یا ترکیه نیز لزوماً به معنای توانایی آنها برای متوقف کردن پیشروی‌های انصارالله نیست.

دولت بریتانیا در دهه ۳۰ شمسی، با فشار بر شبکه فروش و انتقال درآمد نفت ایران، تلاش کرد اقتصاد کشور را تحت فشار قرار دهد. واکنش امروز آمریکا دیگر فقط متوجه خریداران نیست؛ مسیر انتقال پول، پالایشگاه‌ها، واسطه‌ها و ناوگان سایه را هم هدف گرفته است. از پرونده لاهه تا فشار بر پالایشگاه‌های دالیان و مسیرهای مالی استانبول، شکل تحریم تغییر کرده، اما هدف اصلی همچنان محدود کردن تجارت نفت ایران است.

پتروشیمی نوری سال ۱۴۰۴ را با درآمد و سود رو به رشد و تولید بالاتر از ظرفیت اسمی پشت سر گذاشت اما شروع ۱۴۰۵ نشان داد که حتی یکی از بزرگ‌ترین مجتمع‌های آروماتیکی کشور هم در برابر محدودیت خوراک و یوتیلیتی مصون نیست.

ادامه عملیات طرد اقتصادی آمریکا به تحریم ۲۷ شرکت هواپیمایی ایرانی در بخش هوانوردی منجر شد که در این تحریم‌ها مجوز عمومی موسوم به J-1 نیز به حالت تعلیق درآمد. آرمان بیات، کارشناس صنعت هوانوردی، در گفت‌وگو با «نفت ما» می‌گوید: «این تصمیم بیش از آنکه به معنای توقف پروازها باشد، هزینه و ریسک همکاری با ایران را از تامین هواپیما و قطعات و تعمیرات گرفته تا بیمه، خدمات فنی و تراکنش‌های مالی بالا می‌برد.» به گفته وی: «دامنه این تحریم‌ها فقط ایرلاین‌ها را شامل نمی‌شود و شرکت‌های خدماتی و دیگر بخش‌های مرتبط با هوانوردی را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ با این حال، واکنش ایرلاین‌ها لزوماً قطع پرواز نیست و ممکن است ابتدا با تغییر هواپیما یا ساختار عملیاتی، فعالیت خود را ادامه دهند.»